Yaşadığım onlarca muharebeye kimi yenilgi der, kimi zafer; oysa ben, beni eğiten fakülteler diye bakıyorum ve görüyorum.
1980’lerde her gün hır-gür ve işkence içinde geçen günlerden sonra,
şimdi burası dinlenme, düşünme ve asıl olarak insanın kendisini gözden
geçirme ve memleketimizin çoğunlukla kimlerden oluştuğunu gözleme yeri gibi duruyor.
Düşünce kelimesini heceleyerek okumak gerekiyor:
Dü-şün-ce…
Büyük bir çoğunluk düşmek sözünün içinde düş hecesinin aslında bir
kelime olduğunu gözden kaçırarak okur ve görür. Belki de çoğunluğun
düşmeyi ‘komik’ görmesi, kendi halini düşünmemek için icat ettiği tipik
şark uyanıklığının bir sonucudur.
Üzerinde düşünmeye değer… Nasılsa epey vaktim var okumak ve yeniden
düşünmek için. Merhaba defterim, bak içine düştüm şimdi.
