Aziz Nesin’den Günün Anlamına Uygun Manidar Bir öykü

Adamın biri otomobiliyle giderken yolda bir yolcu alır. Adam arka
tarafa biner..
Şoför;
– Eee hemşerim, kimsin, nereye gidersin?
Yolcu;
– Ben azrailim, canını almaya geldim..
Şoför alaycı bir tavırla;
– Sen mi azrailsin? Yav senin gibi azrail olur mu hiç?
Yolcu sakin bir tavırla;
– Sen daha önce azraili gördün mü de tarif ediyorsun? İnanmadın bana öyle mi?
Şoför;
– İnanmadım tabi..
Yolcu;
– O zaman 200 metre ileride bir adam daha alacaksın..
Gerçekten de adamın dediği gibi şoför 200 metre ileride bir yolcu daha
alır ve bu yolcu ön tarafa oturur. Olay bundan sonra daha da ilginç
bir hal alır..
Şoför yanındakine;
– Eee sen kimsin, nereye gidersin?
Öndeki yeni yolcu;
– Ağabey, beni merkezde bir yerde indirirsen çok sevinirim..
Şoför;
– Yav şu arkadaki adam bana azrailim diyor. Görüyor musun şu herifi?
Ben kendisine iyilik ediyorum, o ise benimle dalga geçiyor zibidi..
Öndeki yolcu arkaya bakar, sonra da;
– Abi arkada kimse yok ki..
Şoför hışımla arkaya döner ve;
– Kör müsün be! Adam, arkada oturuyor ya..
Öndeki yolcu arkaya bir daha bakar;
– Abi senin kafan iyi mi? Yoksa benimle dalga mı geçiyorsun?
Bu sefer arkadaki söze girer;
– Gördün mü, öndeki yolcu beni ne duyabilir ne de görebilir..
Şoförün bir anda dizlerinin bağı çözülür, beti benzi atar..
Arkadaki yolcu;
– Hadi, arabayı kenara çek, iki rekat namaz kıl, sonra da canını alacağım..
Şoför ağlamaklı, çaresiz bir şekilde arabayı kenara çeker ve iner arabadan..
Sonraaa…
Sonra ne olmuş biliyor musunuz?
Adamlar arabayı aldığı gibi kaçmışlar…