İsrail hükümeti, Gazze’ye saldırılar ve esir düşen İsrailliler nedeniyle büyük bir baskı altına girdi. Başbakan Binyamin Netanyahu’ya karşı olan göstericiler, protestolarını sesli bir şekilde yaparak hükümetin istifasını talep etti. Her hafta cumartesi günleri düzenlenen gösteriler, geniş katılımla gerçekleşti. Hükümet karşıtı gruplar, Gazze’deki savaşın sonlandırılması ve esirlerin geri getirilmesi için siyasetçileri eleştirdi. Protestolar, Tel Aviv, Hayfa, Birüssebi, Kayserya ve Batı Kudüs dahil olmak üzere ülkenin çeşitli bölgelerinde gerçekleşti.
İsrail’deki protestoların merkezi, on binlerce kişinin bir araya geldiği Tel Aviv’de bulunan Kaplan Caddesi oldu. Protestocular, İsrail bayrakları taşırken Başbakan Netanyahu ve hükümetini eleştiren afişler taşıdı. Ayrıca, Gazze’deki esirlerin yakınları da Savunma Bakanlığı önünde hükümete tepkilerini dile getirdi. Göstericiler, esirlerin serbest bırakılmasını talep ederek sloganlar attı. Protestocuların hükümet karşıtı eylemleri, Tel Aviv’den başlayarak farklı bölgelere yayıldı.
İsrail’deki protestoların yanı sıra, Gazze’de de stratejik girişimler yapıldı. Hamas, İsrail ile bir ateşkes teklifinde bulundu ve cevabını Mısır ve Katar aracılığıyla iletti. Ancak, İsrail Başbakanı Netanyahu’nun Hamas ile esir takası anlaşması yapmamakla suçlandığı biliniyor. Netanyahu hükümeti, esirlerin geri getirilmesi konusunda politik nedenlerle Hamas ile anlaşma yapmamayı tercih ediyor.
Protestoların sürdüğü süreçte, İsrail’in Gazze’ye yönelik saldırılarının insanlık felaketine dönüştüğü belirtildi. İsrail ablukası altında yaşayan 2,3 milyon Filistinlinin çoğunluğu kadın ve çocuk olmak üzere binlerce kişi hayatını kaybetti veya yaralandı. Bu durum, insan hakları örgütleri tarafından 21. yüzyılın en büyük insanlık felaketlerinden biri olarak nitelendiriliyor.
Sonuç olarak, İsrail hükümetine karşı yapılan gösteriler, esirlerin geri getirilmesi ve Gazze’deki savaşın sonlandırılması taleplerini yansıtıyor. Netanyahu liderliğindeki hükümete karşı seslerini yükselten İsrailliler, siyasi iradeyi hükümetin politikalarını değiştirmeye zorluyor. Bu gösteriler, ülkenin iç politikasını etkileyerek, İsrail’in uluslararası ilişkilerinde de dikkate değer bir role sahip olabilir.
