Sağlıklı ve uzun bir yaşam için önemli olan yeme alışkanlıkları yeni bir bilimsel araştırmada incelendi. Araştırma, yeme alışkanlıklarını değiştirmenin ve kalori alımını azaltmanın uzun yaşamın anahtarı olabileceğini ortaya koydu.
Fareler üzerinde gerçekleştirilen bu araştırmada, günlük kalori alımını %20 ila %40 oranında azaltan farelerin, normal kalori alımı yapan farelere göre yaklaşık üçte bir oranında daha uzun yaşadığı görüldü. Bu bulgular, insanların günlük 2500 kalori yerine 2000-1500 kalori tüketmesinin benzer bir etki yaratabileceğini düşündürdü.
Araştırmanın sonuçlarına göre, düzenli olarak kalori alımını azaltan farelerin, açlık periyotları yaşayıp ardından normal şekilde yemek yiyen farelerden daha uzun yaşadığı saptandı. Bu da beslenme düzeninin zamanlamasının uzun bir yaşam için önemli olabileceğini gösterdi.
Dr. Gary Churchill liderliğinde yürütülen araştırma, uzun vadeli düşük kalorili diyet uygulanan farelerin, vücut ağırlıklarını büyük ölçüde kaybetmeden daha uzun yaşadığını ortaya koydu. Bu durum, genetik faktörlerin uzun yaşam süresi üzerinde etkili olduğunu vurguladı.
1930’lu yıllardan bu yana kalori kısıtlamasının hayvanlar üzerinde yaşam süresini uzattığı bilinse de, Dr. Churchill ve ekibi bu konuda daha derinlemesine bir araştırma yaptı. Yaklaşık 100 fareyi beş farklı diyete ayırarak farelerin yaşamları boyunca sağlıklarını izlediler.
Sonuçlar şaşırtıcıydı: Normal şekilde beslenen fareler ortalama 25 ay yaşarken, %20 oranında kalori alımı azaltanlar 30 ay, %40 oranında azaltanlar ise 34 ay yaşadı. Ancak, aşırı kalori kısıtlaması uygulanan farelerde olumsuz etkiler görüldü.
Bu nedenle, Dr. Churchill insanlara aşırı kalori kısıtlaması yerine dengeli bir diyet ve az miktarda kalori azaltımı yapmalarını öneriyor. Kalori ihtiyacınızı belirlemek için vücut ağırlığınız, yaşınız, boyunuz ve aktivite seviyenizi dikkate alabilirsiniz.
İlginç bir şekilde, kalori kısıtlamasına tabi tutulan fareler arasında farklı yaşam süreleri görüldü. Bazıları kısa yaşarken bazıları ise dört yıla kadar yaşadı. Bu durumun, vücudun strese karşı direnciyle ilgili olduğu ve bu direncin genetik faktörlerle ilişkili olduğu düşünülüyor.
