NASA’nın liderliğinde yürütülen James Webb Uzay Teleskobu (JWST) verileri üzerine çalışan araştırmacılar, çarpıcı bir bulguya ulaştı.
Bu araştırmalar, galaksilerin büyük bir kısmının belirli bir yönde döndüğünü ortaya koyuyor.
Daha önce tahmin edilemeyen bu olağanüstü keşif, kara deliklere ilişkin yeni bakış açıları geliştirebilir ve hatta evrenin merkezinde bir kara deliğin bulunduğunu öne sürebilir.
GALAKSİLERİN DÖNÜŞ YÖNÜ HAKKINDA ŞAŞIRTICI BULGU
Dünyanın en güçlü uzay teleskobu olarak kabul edilen JWST, Büyük Patlama’dan sadece 300 milyon yıl sonra, uzak galaksilerden yayılan kızılötesi ışığı tespit etme kapasitesine sahip. Bu özellik, diğer teleskoplarla karşılaştırıldığında, çok daha eski dönemlere ve evrenin ilk anlarına ışık tutuyor.
Ancak bu teleskobun güçlü gözlem becerisi, yeni gizemlerin ve soruların da ortaya çıkmasına neden oluyor. Kansas Eyalet Üniversitesi’ndeki araştırmacıların ulaştığı bulgu da böyle bir sürpriz niteliği taşıyor.
Araştırma ekibi, JWST’nin gözlemlediği galaksilerin 105’inin (yüzde 40) saat yönünün tersine, 158’inin (yüzde 60) ise saat yönünde döndüğünü gözlemledi.
“TÜM EVRENİN BİR KARA DELİĞİN İÇ KISMINDA OLDUĞUNU VARSAYAN TEORİLERLE UYUŞUYOR”
Royal Astronomical Society’nin Monthly Notices dergisinde yayımlanan araştırma makalesinde, “Eğer gözlemler, evrenin yapısını yansıtıyorsa, erken evrendeki galaksilerin dönüş yönlerinin daha homojen olduğunu ve zamanla daha karmaşık bir hal aldığını ifade edebiliriz.” ifadesi yer aldı.
Araştırma yazarları, bu olgunun nedenine dair bir teori öne sürerek, evrenin daha büyük bir evren içerisinde yer aldığı ve bunun da bir kara deliğin merkezinde olabileceği fikrini savundu.
Bilgisayar bilimci Lior Shamir, “Bir açıklama, evrenin dönerken ortaya çıkmış olması. Bu durum, tüm evrenin bir kara deliğin içinde bulunduğunu varsayan kara delik kozmolojisi teorileri ile örtüşüyor.” dedi.
Shamir, ayrıca, “Eğer evren gerçekten dönerken oluşmuşsa, bu, mevcut kozmolojik teorilerin yetersiz olduğu anlamına gelir.” diye de ekledi.
BİR OLASILIK DAHA VAR
Diğer yandan, bu tür bir açıklamanın desteklenebilmesi için daha fazla kanıt gerekmekte. Araştırma ekibi, alternatif bir olasılık daha öne sürüyor.
Bu olasılık, ışığın yayıldığı nesnenin hareketine bağlı olarak kırmızı ya da maviye kayma olgusunu içeriyor ki bu duruma Doppler kayması denir.
Bu etki nedeniyle, Samanyolu’nun ters yönünde dönen galaksiler daha parlak görünmekte. Bu durum, diğer galaksilerin dönüş yönlerini gözlemleyen astronomların elde ettikleri verilerde yanıltıcı sonuçlar doğurmuş olabilir.
Shamir, “Eğer durum böyleyse, evrenin derinliklerini gözlemlemek amacıyla mesafe ölçümlerimizi yeniden kalibre etmemiz gerekecek.” açıklamasında bulundu.
