1955 Yılları… 25 Yıllık Mezar Bekçisi Bir Kadının Hikayesi…
Aynı zamanda her pazar kiliseye gidip kilise temizlik işlerini yapıyor. Kadın, bu gün 83 yaşında ve o zamanların tanıklarından biri.
Kilisenin arka kapısından gizlice girip çıkan bir sürü sanatçı, iş adamı ve bakanlar var. Bunların isimlerini tek tek söyledi. Çünkü bu insanlar Hıristiyan oldukları halde korkulandan söyleyemiyorlardı.
Bu kadın aynı zamanda 6-7 Eylül olaylarını çok iyi bilenlerden biri ve hayatının öyküsünü sanki bir romanı anlatır gibi bir de mezar bekçisi kadından dinlemek…
6-7 Eylül İstanbul Beyoğlu’nda, dönemin basını ve tanıklarının anlatımına göre, 6 Eylül 1955 Salı gecesi Beyoğlu, sanki talan edilmiş bir düşman mahallesi gibiydi.
Taksim’den Tünel’e kadar olan yoldan geçmenin imkânı yoktu. Bütün cadde kepenkleri kırılan dükkânlardan alınan eşyalarla dolmuştu. Yollar, kaldırımlar, caddeler, meydanlar top top, cins cins kumaşlarla kaplanmıştı.
Sanki Selanik’teki Atatürk’ün evine yakın bir bahçeye konulan bomba, en yüksek şiddetiyle İstanbul’da patlatılmıştı.
6-7 Eylül Olayları’nda bir esnaf bağırıyor;
“Vallahi ben Müslümanım, dediğim halde benim dükkânı taşlamadılar. Onlar bir avuç kuru kalabalıktı yine. Allah-u Ekber diye bağırarak dükkânı taşlamaya devam ettiler. Esnaf son derece çare olarak pantolonu indirip bakın ben sünnetliyim, Müslüman Türküm, demek zorunda kaldım.”
